กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 385 สองมาตรฐานของยายเฒ่า
ผู้เฒ่ามองหลี่เซี่ยงตงด้วยสายตาที่ไม่เชื่อถือเขาเลยสักนิด
หลี่เซี่ยงตงได้แต่ยิ้มเจื่อน “อาจารย์ ที่ผมพูดเป็นเรื่องจริงทั้งนั้น ผมเป็นคนยังไง อาจารย์ยังไม่รู้อีกเหรอครับ!”
“ครอบครัวเธอลำบากขนาดนั้น ต่อให้เธอเป็นฝ่ายมาหาแกเอง แกดูไม่ออกหรือไงว่าเธอคิดจะเอาตัวเข้าแลกให้คนทั้งบ้านมีชีวิตรอด? ถ้านี่ไม่ใช่การฉวยโอกาสตอนคนอื่นตกทุกข์ได้ยาก แล้วมันคืออะไร?”
เรื่องนี้หลี่เซี่ยงตงจะไม่รู้ได้ยังไง แต่ตอนนั้นเขาก็หน้ามืดเพราะความใคร่เหมือนกันไม่ใช่หรือ ถึงได้ตัดสินใจแบบนั้นไปเพราะอารมณ์ชั่ววูบ
พอหลังจากนั้น ต่อให้อยากกลับใจก็ไม่ทันแล้ว