กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 357 ตามรอยหมีสีน้ำตาล
คืนนี้ก็แค่หาที่กางนอนกันไปตามมีตามเกิด เป็นไปไม่ได้ที่จะเดินไกลเพื่อไปหาที่กางเต็นท์ดี ๆ
ตรงที่กำบังลม เขาหาต้นไม้ต้นใหญ่พอสมควรต้นหนึ่งแบบไม่เลือกนัก สามคนช่วยกันเคลียร์พื้นที่ว่างตรงนั้น แล้วโกยหิมะมากองรอบ ๆ ทำเป็นกำแพงกันลม
เก็บฟืนแถวนั้นกลับมา แล้วก็จุดไฟขึ้น
พอมีกำแพงหิมะที่โกยขึ้นมา สามคนอยู่ในหลุมพักนี้ก็ไม่มีลมพัดเข้ามาถึงตัว แต่หนาวก็ยังหนาวเหมือนเดิม
จะคิดนอนหลับนั้นเป็นไปไม่ได้แน่ อย่างมากก็แค่นั่งเฝ้ากองไฟแล้วเผลอหลับตาพริ้มไปหน่อย
ทุกช่วงระยะหนึ่งก็ต้องลุกขึ้นขยับแขนขา กลัวว่าจะแข็งตาย