กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 337 ความถูกชะตาเป็นเรื่องอธิบายไม่ได้
พอคนขับรถม้ารุ่นเก๋าพูดอย่างนั้น อู๋ซือหย่วนก็มองหลี่เซี่ยงตงกับพวกอย่างกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง แต่ไม่นานก็ตั้งตัวได้ เขาเกาหัวแล้วหัวเราะแหะ ๆ “ผมก็อยากเรียนฝีมือติดตัวเพิ่มอีกอย่างเหมือนกันนี่!”
“ฮ่า ๆ ๆ นายหน้าหนาพอตัวเลยนะ! ได้ ถ้านายอยากเรียน ฉันก็สอนให้ได้ แต่ต้องทนลำบากไหวด้วยล่ะ!”
“ได้แน่นอน ผมทนลำบากได้ทุกอย่าง!”
คนขับรถม้ารุ่นเก๋าหันไปมองหลิวต้าซานกับหลี่เซี่ยงตงและพวกอีกครั้ง “ว่าไง หนุ่ม ๆ ถ้าฉันรับนายคนนี้เป็นลูกศิษย์ พวกนายคงไม่ขัดข้องอะไรใช่ไหม?”
บางครั้งความถูกชะตาก็เป็นเรื่องที่อธิบายไม่ได้