กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 335 มีทั้งยินดีและกลุ้มใจ
ในที่สุดก็ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวข้างนอกและเสียงพูดคุยของหลี่เซี่ยงตงกับพวก
อู๋ซือหย่วนรีบวิ่งออกมาจากในบ้าน “ยิงโดนไหม ยิงโดนไหม”
“ฮ่า ๆ ๆ ต้องโดนอยู่แล้วสิ นายดูเลื่อนลากข้างหลังพวกเราสิ” เกาเลี่ยงหัวเราะตอบเสียงดัง
อู๋ซือหย่วนถือไฟฉายส่องไป เนื้อกวางมูสเต็มเลื่อนลากนั้นเขาไม่ค่อยสนใจเท่าไร ส่องไปส่องมาอยู่พักหนึ่ง สุดท้ายแสงไฟฉายก็ไปตกอยู่ที่หัวกวางมูสใหญ่โตนั้น
เขาก้าวเท้าเร็ว ๆ เดินเข้าไป เบิกตากว้าง “โอ้โฮ นี่ก็คือกวางมูสสินะ หัวใหญ่จริง ๆ นายดูเขากวางใหญ่ ๆ นี่สิ ผมเดาว่าคนเดียวอุ้มยังลำบากเลย”
“ก็ต้องอย่างนั้นสิ แค่เขาสองข้างนี้ รวมกันก็ต้องห้าสิบถึงหกสิบจินแล้ว”