กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 325 มาแก้แค้นหรือ
“เคยกินคนมาก่อน?”
หลี่เซี่ยงตงขมวดคิ้วครุ่นคิด มันก็เป็นไปได้เหมือนกัน ไม่งั้นจะอธิบายยังไงว่าทำไมหมาป่าตัวนั้นถึงคิดจะกระโจนเข้าหา ทั้งที่ผมระวังตัวอยู่แล้ว
แต่พอคิดดูดี ๆ ก็รู้สึกว่าไม่น่าใช่ ถ้าเป็นหมาป่าที่เคยกินคน ความกลัวที่มันมีต่อคนก็แทบจะไม่เหลือแล้ว ต่อให้ผมสังเกตเห็นมัน มันก็ต้องจ้องสู้ตากับผมสักหน่อย
ไม่ใช่พอเห็นผมหันกลับไปพร้อมปืนแล้วก็หนีไปทันที แสดงว่ามันยังมีความกลัวอยู่
“ใช่ ผมว่าอาจจะใช่ก็ได้ มีคนพลัดหลงอยู่ในป่าแล้วถูกหมาป่ากระโจนใส่ พอพวกมันเห็นคนอีกก็เลยคิดจะกระโจนเข้าหา”