กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 311 ในที่สุดก็สมหวัง
ก่อนกลับ หยางซานเถายังมองหยางซานซิ่งกับหลี่เซี่ยงตงแวบหนึ่งด้วยสายตาที่แฝงความหมาย
ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างรู้ดีถึงความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองคน แต่สายตานั้นก็ยังทำให้พวกเขารู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง
ชั่วขณะหนึ่งไม่มีใครพูดอะไรอีก บรรยากาศในห้องจึงกระอักกระอ่วนขึ้นมา
ผ่านไปครู่ใหญ่ เฉินอี๋กระแอมเบา ๆ ครั้งหนึ่ง “เอาละ ฉันต้องไปดูแลเสี่ยวเนี่ยนเนี่ยนแล้ว พวกเธอสองคนคุยกันเองเถอะ ยังไงห้องฝั่งตะวันตกก็ว่างแล้ว ถ้าอยากคุยอะไรกันเป็นการส่วนตัวก็ไปคุยกันได้เลย!”