กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 309 สำหรับเขาไม่ใช่เรื่องยาก
เสียงในโทรศัพท์ดังมาก ขนาดเกาต้าเป่าที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้าง ๆ ยังได้ยิน
เขาประดับรอยยิ้มกวน ๆ อยู่บนใบหน้า มองจางฉือ ส่วนจางฉือก็ยิ้มแบบซื่อ ๆ ว่า “อาเฉิน ผมที่ฝั่งฮาร์บินก็ไม่รู้จักใครเลย อีกอย่างมีคุณอยู่ทั้งคน ผมยังต้องไปหาคนอื่นช่วยอีกเหรอ”
“อ้อ งั้นก็ให้ฉันไปจัดการเรื่องจิ๊บจ๊อยแค่นี้ให้เธอสินะ”
“เหอ ๆ ฝากด้วยนะอาเฉิน”
“พอ ๆ รู้แล้ว เรื่องนี้ฉันจะให้คนไปจัดการ พวกเธอฝั่งนั้นรีบส่งหนังสือโยกย้ายมาที่สำนักงานจัดสรรทางนี้ มีเรื่องอื่นอีกไหม”
“ไม่มีแล้ว แค่เรื่องนี้”