กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 302 กำชับสักหน่อย
ในเมื่อเฝิงโส่วเย่พูดถึงขนาดนี้แล้ว หลี่เซี่ยงตงก็ไม่มีทางโต้แย้ง อีกอย่าง การจัดคนเข้าไปพักในบ้านของเขา ทางหมู่บ้านก็ไม่ได้ใช้บ้านเขาฟรี ๆ ยังมีธัญพืชชดเชยให้วันละครึ่งจินต่อคนด้วย
“ให้พักได้ไม่มีปัญหา แต่หัวหน้าหน่วย ตอนนี้เรือนข้างฝั่งตะวันออกกับห้องเก็บของของผมมีคนอยู่แล้ว ถ้าจะจัดให้พักก็เหลือแค่ห้องฝั่งตะวันตกในเรือนหลัก เรื่องนี้อย่าให้คนในหมู่บ้านเอาไปนินทากันนะ!”
หลี่เซี่ยงตงกังวลแบบนี้ก็ไม่ผิด ถ้าปัญญาชนหญิงสองสามคนพักอยู่ในเรือนข้าง อย่างไรก็ไม่ได้อยู่ร่วมเรือนเดียวกัน ใครก็ไม่มีอะไรให้พูด