กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 268 ไม่มีเวลาว่างสักนิด
เขาว่ากันว่า ‘ผู้ชายเป็นคราดที่กวาดเงิน ผู้หญิงเป็นหีบที่เก็บเงิน’
รายรับก็คือรายรับ รายจ่ายก็คือรายจ่าย เงินที่หามาได้เอาไปให้เมียนั้น คือความไว้ใจและการสนับสนุนให้เมียดูแลบ้าน
ตอนนี้หลี่เซี่ยงตงก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน ถึงแม้เงินที่ตัวเองหามาได้ทั้งหมดจะไม่ได้ยกให้จางเสวี่ย แต่ส่วนใหญ่ก็ยังเข้าอยู่ในมือเธอ ถ้าตัวเองต้องการอะไรก็ค่อยบอกเธอ
เหมือนกับตอนที่เขาจะส่งเงินให้อากับพ่อแม่ที่บ้านเกิด นี่เป็นเรื่องที่ถูกต้อง ทำให้จางเสวี่ยรู้ไว้