กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 229 ใจหายใจคว่ำ
พอหลี่เซี่ยงตงออกคำสั่ง พวกเขาสามคนก็เหนี่ยวไกปืนพร้อมกัน
เสียงปืนดัง “ปัง ปัง ปัง” สามนัด ก็เห็นกวางแดงตัวนั้นที่อยู่ไกลออกไป หัวเอียงวูบไปด้านข้าง ร่างกายก็เซไปข้างหนึ่ง ก้าวขยับไม่ได้แม้แต่ก้าวเดียว ล้มลงไปนอนแผ่ราบทั้งตัวอย่างนั้น
“ยิงโดนแล้ว ยิงโดนแล้ว ผมยิงโดนแล้ว!” จางฉือตะโกนด้วยความตื่นเต้น ในความรู้สึกของเขา การล่าสัตว์กับการยิงเป้ามันให้ความรู้สึกต่างกันโดยสิ้นเชิง
ยิงเป้าน่ะต่อให้ยิงแม่นแค่ไหน ก็ไม่มีความรู้สึกเร้าใจ ตื่นเต้นแบบนี้
เขากำมือแกว่งไปมาอย่างแรง