ตอนที่ 208 อุปกรณ์ไม่ดีชวนหงุดหงิด

ตอนที่ 208 อุปกรณ์ไม่ดีชวนหงุดหงิด

หลี่เซี่ยงตงไม่ใช่ไม่อยากให้ทุกคนยิงเยอะ แต่เพราะพอปืนดังขึ้น ฝูงหมาป่าก็ต้องแตกกระเจิงไปซ่อนตัวกันทั่วแน่

อย่างมากก็แค่สองนัดแรกที่ได้ผล ยิงมากกว่านั้นก็เสียกระสุนเปล่า ๆ

กระสุนทุกนัดในมือพวกเขามีค่ามาก

ต่างเตรียมตัวกันเรียบร้อย พร้อมกับที่หลี่เซี่ยงตงเอ่ยปากออกไปคำหนึ่งว่า ‘ยิง’

“ปัง ปัง ปัง…!”

เสียงปืนดังต่อเนื่องไม่ขาดสายก้องขึ้นภายในบ้านไม้

ฝูงหมาป่าตัวนี้เพราะพอฟ้าสว่างแล้วในบ้านไม้ก็ยังไม่มีวี่แววเคลื่อนไหว พวกมันจึงกล้าอยู่ตลอด แม้จะถอยห่างจากบ้านไม้ไปบ้างเล็กน้อย แต่ก็ยังวนเวียนอยู่รอบ ๆ บ้านไม้