กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 186 ไปหาจางเจี่ยฟ่าง
หมาป่าเมื่อได้รับบาดเจ็บแล้ว โอกาสที่จะมีชีวิตรอดต่อไปได้นั้นน้อยนิดอย่างยิ่ง
หากเป็นเพียงบาดแผลภายนอก หรือมีเพื่อนร่วมฝูงล่าเหยื่อกลับมาเลี้ยงดูมันก็ยังพอทำเนา แต่ในฤดูหนาวนั้น เหยื่อเดิมทีก็จับยากอยู่แล้ว
แม้หมาป่าตัวนี้จะบาดเจ็บไม่สาหัส ทว่าการถูกกระสุนยิงใส่ก็ถือเป็นแผลทะลุ ซึ่งส่งผลกระทบต่อการเคลื่อนไหวของมันอย่างใหญ่หลวง มันไม่สามารถเข้าร่วมการล่าเหยื่อได้เลย
โอกาสที่เป็นไปได้มากกว่าคือถูกเพื่อนร่วมฝูงทอดทิ้งจนอดตาย
จากการประเมินรอยเท้าของหมาป่าตัวนี้ กระสุนนัดนั้นที่เขายิงออกไปน่าจะโดนเข้าที่กระดูกสะโพกหลังของมัน เวลาเดินจึงมีขาข้างหนึ่งลากไปกับพื้น