กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 180 ใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อ
แม้จะบอกว่าเวลาที่คนเราเพ่งสายตามอง ก้นดวงตาจะสะท้อนเป็นสีแดง
ทว่านอกจากคนที่เป็นโรคตาแดงแล้ว ปกติก็แทบมองไม่เห็น แต่ในตอนกลางคืนสำหรับสายตาของพวกสัตว์นั้นมันต่างออกไป การมองเห็นของพวกมันดีกว่ามนุษย์อยู่แล้ว
ยิ่งเป็นตอนกลางคืน ในสายตาของพวกมัน ดวงตานั้นก็ไม่ต่างอะไรกับโคมไฟสีแดงดวงเล็ก ๆ เลย
ถ้าหากเบิ่งตากว้างกวาดมองไปทั่ว พวกหมาป่าจะต้องมองเห็นแน่นอน แล้วพวกมันก็จะไม่ยอมเข้ามา ด้วยเหตุนี้หลี่เซี่ยงตงจึงนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ หรี่ตารอคอยอยู่อย่างนั้น
ต่อนายพรานจะเก่งกาจแค่ไหน ก็ยังยากจะสู้จิ้งจอกเจ้าเล่ห์ได้