กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 122 พาสองคนเข้าป่าเขาล่าสัตว์
มองแววตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยของจางเหล่ย
ใจของหลี่เซี่ยงตงกระตุกวูบหนึ่ง เมื่อครู่ลืมไปว่าน้องภรรยาคนนี้ยังอยู่ข้าง ๆ ก็เผลอรับปากว่าจะกลับมากินข้าวกับเฉินอี๋ตอนเย็นเสียแล้ว
เขาคงไม่เข้าใจผิดว่าผมกับเฉินอี๋มีอะไรกันหรอกนะ ถ้ากลับไปเล่าให้จางเสวี่ยฟังเมื่อไหร่ ตัวเองก็ต้องเปลืองน้ำลายอธิบายอีกยกใหญ่
“ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่เพื่อนคนหนึ่งที่รู้จัก ตอนที่พายุหิมะขาวพัดเมื่อฤดูหนาวปีที่แล้ว ผมช่วยเธอไว้กลางป่า”
“อ้อ เป็นอย่างนี้นี่เอง ไม่แปลกที่เธอจะกระตือรือร้นกับพี่เขยขนาดนั้น”