กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 117 นัดแรกหลังเข้าฤดูหนาว
รองเท้าข้างหนึ่งร่วงลงมาจากฟ้า
ปลายรองเท้าชี้ตรงไปทางทิศเหนือพอดี
“ขอบคุณเทพภูเขาที่ชี้ทางให้!” หลี่เซี่ยงตงคำนับต้นโอ๊กมองโกเลียต้นนั้น แล้วเก็บรองเท้าขึ้นมาใส่ที่เท้า
หิ้วปืนมุ่งไปทางทิศเหนือ
เดินออกไปไม่ไกลก็เห็นรอยเท้ากระต่ายป่าวิ่งผ่านเต็มไปหมด
‘ปกติทำไมไม่เห็นกระต่ายเยอะขนาดนี้ พอหิมะตกก็ออกมาหมด เทพภูเขา ท่านคงไม่ให้ฉันยิงกระต่ายเป็นนัดแรกหลังเข้าหนาวหรอกนะ นั่นมันขี้เหนียวเกินไปหน่อย!’
แต่พูดก็พูดเถอะ หลี่เซี่ยงตงยังต้องเดินหน้าต่อ