กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 113 ปีนี้เก็บเกี่ยวอุดมสมบูรณ์
เหตุผลที่มนุษย์สามารถยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารได้ นั่นก็เพราะสมองใช้งานได้ดี
หมาป่าต่อให้ฉลาดแค่ไหนก็ไม่มีทางเทียบกับคนได้
หลี่เซี่ยงตงจงใจหันหลังให้กับไร่ข้าวโพด ก็เพื่ออยากให้หมาป่าตัวนั้นคิดว่าตนเองผ่อนคลายความระมัดระวังลงแล้ว
ในเมื่อมันสามารถดมกลิ่นเลือดหมาป่าตามมาจนถึงที่นี่ได้ ย่อมได้กลิ่นเลือดหมาป่าที่ติดอยู่บนตัวของเขาด้วยเช่นกัน
ก่อนหน้านี้ก็แค่มีเอ้อร์ลวี๋จื่ออยู่ด้วย สำหรับมันแล้วการเจอคนสองคนไม่มีความหวังที่จะชนะแม้แต่น้อย แต่ตอนนี้ตนเองหยิบยื่นโอกาสนี้ให้ มันจะต้องมาหาเขาอย่างแน่นอน
เป็นไปตามคาด เขานั่งหันหลังให้ไร่ข้าวโพดยังไม่ทันถึงครึ่งชั่วโมง หลี่เซี่ยงตงก็ได้ยินความเคลื่อนไหวทางด้านหลัง
ในใจอดดีใจไม่ได้ ‘มาแล้ว!’