กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 111 ยิงหมาป่าสักตัวระหว่างทางกลับ
เรื่องการล่อหมาป่านี้ อาจารย์ตาเฒ่าเมิ่งเคยเล่าให้ฟังแล้ว
หมาป่าเป็นสัตว์ที่เจ้าเล่ห์และระแวดระวังที่สุด แค่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ พวกมันก็จะไม่เข้ามา
อีกทั้งตัวนายพรานโดยทั่วไปมักมีไอสังหารติดตัว ในป่าเวลาหมาป่าเจอนายพรานปกติจะไม่ยุ่งด้วยง่าย ๆ เว้นแต่พวกมันมั่นใจว่าจัดการได้ ไม่อย่างนั้นก็จะไม่เข้ามา
ตามความรู้สึกของหลี่เซี่ยงตง ในป่านี้มีหมาป่าไม่ใช่แค่ตัวเดียวแน่นอน แต่จะให้พวกมันออกมาเองก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
แต่ถ้าอยากให้หมาป่าเข้ามา ก็ต้องเผยช่องโหว่ให้มันเห็น
ดังนั้นหลี่เซี่ยงตงจึงจงใจผ่อนฝีเท้าลง ถึงขั้นลากเท้าเดินทำเป็นขาพิการ