กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 103 มีคนใหม่มาที่หมู่บ้าน
อิฐ 10,000 ก้อน ถ้าใช้รถม้าบรรทุก คันหนึ่งบรรทุกได้ 1,000 ก้อน สิบกว่าคันก็ขนหมดแล้ว
ถ้าใช้รถม้าสองตัวแบบที่โรงงานอิฐใช้ อย่างมากก็แค่เจ็ดแปดคัน และจากโรงงานอิฐมาถึงหมู่บ้านซวงจิ่งก็ราว 20 ลี้
50 หยวนเกินงบที่หลี่เซี่ยงตงกับพวกจะรับไหวไปหน่อย
คิดอยู่ครู่หนึ่ง ซุนชิ่งเฟิงก็เอ่ยขึ้น “หัวหน้า ไม่ต้องรบกวนคนในโรงงานหรอก พวกเราขนเองได้”
“งั้นก็ได้ พวกคุณไปจ่ายเงินเถอะ เดี๋ยวมีคนพาไปดูอิฐที่คุณจะซื้อ” ผู้รับผิดชอบคนนั้นเซ็นชื่อในใบแล้วยื่นคืนให้ซุนชิ่งเฟิง
สองคนถือใบที่เซ็นแล้วออกจากห้องทำงาน ไปยังห้องการเงินบัญชีข้าง ๆ