กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 73 หมูป่าเดี่ยวมาที่ริมแม่น้ำ
ดีหรือไม่ดี ตอนนี้หลี่เซี่ยงตงเองก็ประเมินไม่ได้
เขาหันสายตาไปหาตาเฒ่าเมิ่งผู้เป็นอาจารย์ของตัวเอง
ตาเฒ่าเมิ่งสูบบุหรี่หนึ่งอึก “ยังไงก็เก่งกว่าแก วิชาขึ้นเขาหาของป่าของแก ตอนที่ฉันสอนแทบตาย สุดท้ายก็ไม่ได้เรื่อง”
เมิ่งซงหลินเกาหัวอย่างเก้อเขิน “พ่อ ผมบอกพ่อตั้งนานแล้ว ผมไม่ใช่คนที่จะทำอย่างนั้น เป็นเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าแบบนี้เหมาะกับผมมากกว่า”
“แกมันไม่เอาไหน เป็นเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าไม่ต้องเดินวนอยู่ในป่าหรือไง”
“เฮ้ กินอยู่เสื้อผ้าอะไรพวกนั้นมีสำนักงานดูแลอยู่ ปกติยิงไก่ฟ้ากับกระต่ายป่าก็แค่หาเนื้อกินประทังชีวิต”