กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 49 เจอคนซวยอีกคน
ถึงตอนนี้ คิดอะไรไปก็ไม่มีประโยชน์แล้ว
ทางเดียวที่พอจะทำได้คือกัดฟันเดินหน้าต่อไป แล้วคอยดูว่าตัวเองจะดวงดีหรือเปล่า
หลี่เซี่ยงตงเชื่อมั่นว่าตัวเองเป็นคนดวงดีคนนั้น ไม่อย่างนั้นจะให้เขาข้ามเวลามาทำไม สู้ปล่อยให้ตายไปเลยยังจะดีเสียกว่า
แม้ฟ้าจะมืดแล้ว แต่หลี่เซี่ยงตงก็ไม่ได้หยุดพัก โชคดีที่เวลานี้พวกสัตว์ต่างหาที่หลบกันอยู่ จึงไม่ต้องกังวลว่าจะเจอหมาป่าหรือสัตว์อะไรระหว่างเดินตอนกลางคืน
เขาย่ำหิมะไปแบบนั้น บางก้าวจมลึก บางก้าวจมตื้น เดินต่ออีกประมาณชั่วโมงกว่า
ในที่สุดเขาก็เดินพ้นป่าเขาออกมา เบื้องหน้ามีถนนอยู่สายหนึ่ง