ตอนที่ 35 ความกังวลของเฝิงโส่วเย่

ตอนที่ 35 ความกังวลของเฝิงโส่วเย่

หมาป่าตัวนี้ก็ซวยพอตัว

ถ้ามันกระโดดออกไปพร้อมหมาป่าตัวแรก ตอนนั้นซุนชิ่งเฟิงยังตั้งตัวไม่ทัน มันก็คงไม่โดนปืนยิง

แต่มันกระโดดตามหลังหมาป่าตัวแรกออกไป

แบบนี้เลยโดนรวบไว้ได้

พอมันร่วงลงจากหัวกำแพง ด้านหลังหลี่เซี่ยงตงก็ตามมาติด ๆ

ใช้หอกแทงทะลุเข้าตัวมันเต็มแรง เจาะเป็นรูทะลุ ใช้แรงจนสุด ปลายหอกทะลุออกอีกด้านแล้วปักลงที่พื้น

หมาป่าตัวนั้นเจ็บจนต้องหันตัวกลับมา ใช้ฟันกัดด้ามหอกไว้แน่น

แต่กัดไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว

เลือดที่พุ่งทะลักออกมา พร้อมกันนั้นก็พาเรี่ยวแรงของมันจากไปอย่างรวดเร็ว ในที่สุดมันก็มองหลี่เซี่ยงตงด้วยแววตาไม่ยอมจำนน ก่อนจะล้มลงกับพื้นอย่างหมดเรี่ยวแรง