ตอนที่ 28 เนื้อหมีส่งถึงฟาร์มรัฐแล้ว

ตอนที่ 28 เนื้อหมีส่งถึงฟาร์มรัฐแล้ว

เขาว่ากันว่าทางไกลไม่มีของเบา คำนี้พูดไว้ไม่ผิดเลยสักนิด

แค่ใช้คานหามหิ้วตะกร้าไม้ไผ่เปล่าสองใบ เดินไปสักสิบกว่ายี่สิบลี้ คานหามก็กดไหล่จนเจ็บแล้ว

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหลี่เซี่ยงตงกับอีกคนที่กำลังลากเลื่อนลากบรรทุกเนื้อสองสามร้อยจินเลย

แถมนี่ยังอยู่ในป่า ย่ำลงไปในหิมะที่ลึกเกือบถึงเข่า เดี๋ยวขึ้นเนินเดี๋ยวลงเนิน ยังต้องอ้อมสิ่งกีดขวางสารพัด

พอเดินมาถึงจุดที่แยกกับหวังหยางและพวก ทั้งสองคนก็หอบหายใจกันหมดแล้ว ในหมวกที่หน้าผากมีเม็ดเหงื่อเต็มไปหมด เสื้อคลุมฤดูใบไม้ร่วงที่ใส่อยู่ก็ชื้นแฉะ

ตอนนี้ถ้าถอดหมวกลงมา ก็มองเห็นไอระเหยพวยพุ่งขึ้นจากหัวได้เลย