กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 19 ช่วยคนไว้คนหนึ่ง
เสียงแบบนี้ถ้าไม่มีใจกล้าจริง ๆ ก็ไม่กล้าอยู่ที่เดิม อย่าว่าแต่จะไปตามหาเลย
โดยเฉพาะในป่าที่ไม่มีใครสักคนแบบนี้
ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา ทางบ้านอยากตามหาก็หาไม่เจอ
หลี่เซี่ยงตงไม่รู้เป็นอะไร หลังจากตั้งสติจากเสียงที่จู่ ๆ ได้ยินจนตกใจได้แล้ว เขากลับรู้สึกว่าเสียงน่าขนลุกนี้เหมือนเสียงคนเปล่งออกมา
เดินไปทางที่เสียงดังมาสักระยะหนึ่ง
ก็ได้ยินเสียงนั้นดังมาเป็นช่วง ๆ อีก: “มีคนไหม~~!? ช่วยด้วย~~! ช่วยด้วย~! ใครก็ได้!”
คราวนี้หลี่เซี่ยงตงฟังชัดแล้ว มันเป็นเสียงคนตะโกนจริง ๆ