เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 136 ศิษย์สำนักโอสถแซงคิวหาเรื่องใส่ตัว
ฟางฝานนึกถึงน้ำเต้าเซียนระดับพิภพที่ตนปลูกไว้ น้ำเต้าลูกนี้ภายในกว้างขวางนัก ไฉนไม่ใช้มันบรรจุชีพจรพิภพแห่งนี้เล่า
คิดได้ก็ลงมือ ฟางฝานออกมานอกแดนวิญญาณ จากนั้นชูน้ำเต้าเซียนขึ้น น้ำเต้าเซียนลอยอยู่กลางอากาศ เบื้องบนแสงสีทองระยิบระยับ ลวดลายอาคมไหลวนเป็นชั้น ๆ
ฟางฝานร่ายวิชามือ ชี้นิ้วไปที่น้ำเต้าเซียน พลางตวาด
"เก็บให้ข้า!"
น้ำเต้าเซียนพลันส่องแสงสีทองเจิดจ้า ดั่งดวงตะวันดวงใหญ่ ลอยสูงขึ้น ปากน้ำเต้าคว่ำลง ปลดปล่อยพลังดูดมหาศาลออกมา
ทันใดนั้นภายในแดนวิญญาณก็สั่นสะเทือน ต้นไม้ถูกถอนรากถอนโคน หินผากระเด็นกระจัดกระจาย ทั่วทั้งแดนวิญญาณก็สว่างวาบด้วยแสงสีทองเช่นกัน
แสงสีทองนี้คือการปรากฏของพลังเซียนจากชีพจรพิภพ ยามนี้ประสานรับกับน้ำเต้าเซียนเบื้องบนเบื้องล่าง ชีพจรพิภพทั้งหมดค่อย ๆ ลอยสูงขึ้น
ภาพนี้น่าตื่นตะลึงยิ่งนัก เห็นเพียงยอดเขาสามลูกแบกชีพจรพิภพเบื้องล่างกว่าร้อยจั้งลอยขึ้นกลางอากาศ เผชิญหน้ากับปากน้ำเต้าที่ขนาดเพียงนิ้วหัวแม่มือ ราวกับกำลังจะบินเข้าไปข้างใน