เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 124 ถึงเวลาเรียกศิษย์พี่ฟางแล้ว
ตาของผู้อาวุโสเบิกกว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ จ้องมองหยาดน้ำค้างจันทราเป็นประกายพลางถามด้วยความตกใจ
“ศิษย์น้อง เจ้า เจ้าเพิ่งปลูกเป็นครั้งแรกจริง ๆ หรือ”
“จริงแท้แน่นอน เพียงแต่ปลูกได้แย่นัก หว่านเมล็ดลงไปห้าพันกว่าเมล็ด สุดท้ายรอดเพียงห้าสิบกว่าต้นเท่านั้น ราวกับร้อยไม่เหลือหนึ่ง”
ฟางฝานตอบตามความจริง
แต่คำพูดนี้ทำให้ผู้อาวุโสแทบหาที่ซ่อนหน้าไม่ได้ ร้อยไม่เหลือหนึ่งน่ะชัด ๆ ว่าคือยอดฝีมือต่างหาก พันไม่เหลือหนึ่งถึงจะเป็นเรื่องปกติ
“ไม่ ๆ ๆ ศิษย์น้องถ่อมตัวเกินไปแล้ว ร้อยไม่เหลือหนึ่งของเจ้านับว่าปลูกได้ยอดเยี่ยมยิ่ง ต่อให้เป็นผู้ปลูกพืชวิญญาณที่ปลูกมาร้อยปีก็มิอาจมีฝีมือเช่นเจ้า”
ฟางฝานส่ายหน้า พลางกล่าวด้วยสีหน้าปกติ
“ศิษย์พี่ชมเกินไปแล้ว ข้าไม่ได้เก่งถึงเพียงนั้น ก็แค่โชคดีเล็กน้อย”
ใบหน้าผู้อาวุโสดำคล้ำ นักบำเพ็ญหนุ่มคนนี้คำพูดฟังดูถ่อมตน แต่ทุกประโยคล้วนแทงใจคน