กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 96 บุรุษหนุ่มชุดขาวผู้งดงามผู้นั้นอีกครั้ง
เมืองเวยอู่ไม่ปลอดภัยแล้ว ฟางฝานเดิมทีตั้งใจจะจากไป แต่เว่ยชิงเจี้ยนกลับร่ำไห้สะอึกสะอื้น นายสถานีคนปัจจุบันเปลี่ยนคนไปนานแล้ว ไม่มีความเป็นญาติกับเขาอีก สุดท้ายได้เงินมาเพียงสามตำลึง
เงินสามตำลึงนี้ซื้อได้แค่ซาลาเปาสิบลูก ต่อให้ประคองอย่างไรก็อยู่ได้ไม่นาน
เว่ยชิงเจี้ยนก้มหลังค่อมเดินไปตามทาง สีหน้าเศร้าหมอง มองฟ้าอันมืดสลัว ได้แต่ถอนใจถึงความสำมะเลเทเมาในวัยหนุ่ม และความเสียใจในยามนี้
“หากตอนนั้นไม่ไปหอหมื่นหอม เงินที่ประหยัดได้คงพอให้ข้ากินไปอีกหลายชั่วอายุคน”
“บางทีข้าควรตั้งเนื้อตั้งตัวเสียแต่เนิ่น ๆ มีลูกสักคน ยามนี้ก็คงไม่ตกอับถึงเพียงนี้”