เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 69 ส่งซูอู่จากลา
ซูอู่อยู่กับฟางฝานอีกสามเดือน คราวนี้ตอนจะจากไป เขามองตะวันไกลอยู่เนิ่นนาน ราวกับตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว จึงประสานหมัดคำนับฟางฝาน
“พ่อหนุ่มฟาง ข้าเฒ่าซูไปแล้ว ต่อไปคงไม่ได้ดื่มเหล้าด้วยกันอีกแล้ว”
ฟางฝานประสานหมัดส่งลา
“ใต้เท้าซูเดินทางปลอดภัย เพียงแต่ข้ามีวิชาฝีมืออยู่บ้าง หากใต้เท้าซู...”
“ไม่ต้อง ข้าเฒ่าซูไปคนเดียว ไปมาง่ายดาย ขอบน้ำใจพ่อหนุ่มฟางมาก”
พูดจบซูอู่ก็ถือคทาเจี๋ยเดินออกไปไกล หลังของเขาโค้งงอเล็กน้อย ทว่าในย่างก้าวกลับแฝงความทรหดอดทนอย่างประหลาด ทำให้ผู้คนอดนับถือขึ้นมาไม่ได้
ฟางฝานกลับไปฝึกฝนวรยุทธ์ต่อ ในปีนี้เงาหมัดของเขากลับยิ่งสมจริงขึ้น รูปลักษณ์เป็นมารต้นไม้ตนหนึ่ง ใบหน้าดุร้ายน่าเกลียด บนหัวมีเขา
ทว่าก็ดุร้ายแข็งแกร่งยิ่งนัก เพียงปรากฏตัว หมัดหนึ่งของฟางฝานย่อมมีพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัว