เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 32 ขอบเขตกำเนิดฟ้าที่ซ่อนเร้น
วันรุ่งขึ้น ทั่วทั้งเมืองซ่างจิงอบอวลไปด้วยกลิ่นไอสงคราม กองกำลังของเจิ้งเกาโจมตีพระราชวังหนึ่งคืนเต็ม ด้วยกำลังห้าหมื่นต่อหนึ่งหมื่น กลับตีไม่แตก
รัชทายาทอ๋องฝูในพระราชวังนำสมบัติท้องพระคลังออกแจกจ่ายเป็นบำเหน็จแก่ทหารองครักษ์ เมื่อมีรางวัลงามล่อใจ เหล่าองครักษ์หนึ่งหมื่นนายจึงฮึกเหิมอย่างยิ่ง ไม่ยอมให้ประตูวังถูกตีแตก
ขณะเดียวกัน เหล่าขุนนางนอกราชวังเริ่มเลือกข้าง ล้วนเข้าฝักฝ่ายจวนอัครมหาเสนาบดี ผู้ที่ตอบรับอยู่ฝ่ายอ๋องฝูกลับไม่มีแม้แต่คนเดียว
แม้แต่ขุนนางสืบตระกูลที่ได้รับเบี้ยหวัดงามจากราชสำนักก็ยังพากันเงียบกริบ ทั้งที่ตามหลักแล้วควรสนับสนุนอ๋องฝู เพราะผูกพันเป็นเครือญาติเดียวกัน หากอ๋องฝูพ่ายแพ้ เบี้ยหวัดงามของพวกเขาก็ถึงคราวสิ้นสุด
ทว่าสถานการณ์ตอนนี้ใครก็มองออกว่าอ๋องฝูไม่มีทางชนะ
ดังนั้นเหล่าขุนนางสืบตระกูลจึงได้แต่รอให้อ๋องฝูปราชัย จากนั้นก็จะยอมจำนนต่อจวนอัครมหาเสนาบดีอย่างชอบธรรม
การรบดำเนินต่อ วันที่สาม พวกขันทีในพระราชวังถูกจัดกำลังขึ้นมา ขึ้นไปบนกำแพงวังเข้าร่วมการต่อสู้ หวุดหวิดจะรักษากำแพงเอาไว้ได้
วันที่สี่ กระทั่งนางกำนัลยังถูกลากขึ้นไปบนกำแพงเพื่อร่วมป้องกัน ท่ามกลางคมดาบและห่าธนู บนกำแพงเต็มไปด้วยซากศพ ภายใต้แสงอาทิตย์อัสดงยิ่งดูอ้างว้างเป็นพิเศษ
ประตูพระราชวังยังคงไม่ถูกตีแตก ทว่ากองกำลังจากหัวเมืองมาถึง กำลังพลสองแสนหลั่งไหลดั่งอุทกภัย ฉวยแสงจันทร์โหมตีพระราชวังอย่างหนัก