เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 คัมภีร์พิษ
เห็นมีผู้แข็งแกร่งคนหนึ่งวิ่งตรงมาทางเสวียนฟางจื้อ ฟางฝานอดไม่ได้ที่ใจเต้นรัว จ้องเงาร่างคนผู้นั้นไม่วางตา
พอเงาร่างมาถึงใกล้ จู่ ๆ ก็ทะยานตัวลอยขึ้น สูงถึงห้าหกจั้ง แล้วข้ามตึกสองชั้นที่ท่านอาหลิวพักอยู่อย่างง่ายดาย กระโดดลงมาในลาน
พรึ่บพรับ รอบด้านมีทหารพุ่งออกมากว่าสามสิบคน เสวียนฟางจื้อเป็นสถานีพักม้า แต่ก็มีทหารประจำการอยู่ ตอนนี้ล้อมคนผู้นั้นไว้แน่นหนาไม่มีช่องว่าง
ตอนนี้ฟางฝานเห็นหน้าคนมาเยือนชัดแล้ว เป็นชายร่างกำยำ ผิวคล้ำ ดวงตาเฉยชาคู่หนึ่งแฝงแววสังหารไว้ลึก ๆ
“ผู้ใดบุกรุกสถานีพักม้าโดยพลการ ไม่กลัวหัวหลุดจากบ่าหรือ”
หลิวตังถือทวนตะโกนลั่น แต่ตัวกลับไม่กล้าก้าวออกไปแม้แต่ก้าวเดียว
คนมาเยือนกวาดตามองอย่างเหยียดหยาม แล้วเอ่ยเสียงดัง
“หลีกไป พวกเจ้ายังไม่คู่ควรจะขวางข้า”
พอได้ยินคำนี้ หลิวตังถึงกับหน้าถอดสี คนตรงหน้าดูอย่างไรก็ไม่เหมือนขุนนาง เห็นอีกฝ่ายยังเดินเข้ามาใกล้ หลิวตังจ้วงทวนแทงพลางตวาด