กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลี่ขุยนิ่งอึ้งอยู่ตรงนั้น
เขาไม่คิดว่านักเรียนของตัวเองจะมีวันหนึ่งที่เอาสิ่งที่เขาสอนมาอบรมสั่งสอนเขาเสียเอง...
หลี่ขุยยืนนิ่งอยู่กับที่นานมาก ก่อนจะหัวเราะเยาะออกมาหลังผ่านไปครู่ใหญ่
เดิมทีเขาคิดจะใช้แนวคิดอันเร่าร้อนปลุกเร้าฉู่เฟิงให้สะเทือนใจ แต่ตอนนี้กลับรู้สึกว่ามันน่าขัน
ไอ้ฉู่เฟิงคนนี้ ถึงภายนอกจะดูไร้หัวใจไร้ปอด แต่ความจริงแล้ว—มันไร้หัวใจไร้ปอดจริง ๆ
หลี่ขุยตบไหล่ฉู่เฟิงแล้วพูดว่า
“ไอ้หนุ่ม ความแค้นต่อชาติและครอบครัวพวกนี้ให้ฉันแบกรับเอง ไปเถอะ ไปพบกับความงดงามของโลกนี้ ไปดูความเจิดจ้าของโลกใบนี้”