กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อาจารย์หลี่ ที่จริงแม่ผมเรียกให้กลับบ้านไปกินข้าวแล้ว” ฉู่เฟิงหัวเราะแฮะ ๆ พลางคิดจะสะบัดมือหลุดจากการจับกุมของหลี่ขุย
แต่หลี่ขุยเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับเงินอยู่แล้ว อีกทั้งฝ่ามือหนาหนักแข็งแกร่งของเขายังกำมือฉู่เฟิงไว้แน่น
ต่อให้ฉู่เฟิงออกแรงแค่ไหนก็สะบัดไม่หลุด
“แม่นายเรียกให้กลับบ้านไปกินข้าวงั้นเหรอ?” หลี่ขุยเหลือบตามองแล้วแค่นหัวเราะ “แม่มันเถอะ เมียฉันยังเรียกฉันกลับบ้านไปกินข้าวเหมือนกัน”
“ติ๊ง! ติ๊งติ๊ง!”
ตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของหลี่ขุยก็ดังขึ้นกะทันหัน
หลี่ขุยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “ฮัลโหล เมีย มีอะไร”
“กลับบ้านมากินข้าว”
หลี่ขุย “…………”