กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เฮ้ หัวหน้าห้องต้องขอบคุณฉันสิ แค่เลี้ยงไห่ตี้เลาสักมื้อก็พอแล้ว” ฉู่เฟิงรับสายพลางหัวเราะ
“ฉู่เฟิง ฉันอยากพาน้องสาวไปเล่นที่บ้านนาย ให้เธอได้เจอน้องสาวของนาย จะได้ผ่อนคลายหน่อย” น้ำเสียงของสวีเทียนหมิงแหบพร่าอย่างที่พบได้ยาก
ฉู่เฟิงชะงักไปครู่หนึ่งก่อนพูดว่า “ได้ ฉันส่งที่อยู่บ้านให้ นายมาถึงได้เลย”
ผ่านไปครึ่งชั่วโมง
ฉู่เฟิงมองเห็นสวีอวี่ฉิงที่ถูกสวีเทียนหมิงเข็นรถเข็นเข้ามาทางลิฟต์
เธอดูมีอายุไล่เลี่ยกับฉู่หยวนหยวน
เด็กหญิงขี้อายมาก ขาทั้งสองข้างมีผ้าห่มคลุมอยู่ เธอนั่งอยู่ตรงนั้นอย่างอ่อนแอ เม้มริมฝีปากแน่น
เห็นได้ชัดว่าเธอกลัวคนแปลกหน้าอยู่บ้าง