กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ได้รับค่าความโกรธจากหลี่ซาน +999”
ทำไมคนนี้ถึงไม่เล่นตามบทล่ะ?
ตามปกติเขาไม่ควรใจสั่นกับเงินพวกนี้ แล้วปล่อยฉันไปเงียบ ๆ โดยไม่มีใครรู้ไม่ใช่หรือ?
เพราะฝ่ามือเมื่อครู่นั้น ผ้าขี้ริ้วชุบน้ำแกงทองที่อุดปากเขาไว้จึงถูกตบกระเด็นออกไป
หลี่ซานสูดอากาศสดชื่นเข้าไปเฮือกใหญ่ ดวงตาวาบด้วยสีเลือด
ไม่คิดเลยว่าหลังดิ้นรนคลุกคลีอยู่ในสังคมมาหลายสิบปี สุดท้ายเขาจะพ่ายแพ้อยู่ในมือของเด็กหนุ่มคนหนึ่ง
แถมยังเป็นเด็กหนุ่มที่มีตรรกะชัดเจนเสียด้วย
แต่หลี่ซานเม้มปากอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็อดบ่นไม่ได้ “ฉันกับนายไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกัน แล้วนายมาทำร้ายฉันทำไม?”