กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าตรู่วันเสาร์
ฉู่เฟิงเพิ่งกินข้าวเสร็จ มองแม่ฉู่ที่กำลังล้างชามแล้วพูดว่า “แม่ นมถั่วเหลืองที่บ้านยังเหลือไหม? เอามาให้ผมหน่อย แล้วห่อซาลาเปาเพิ่มอีก 2 ลูก ผมจะเอาไปให้ผู้เช่ารายใหม่ชั้นล่างกิน”
“เสี่ยวเฟิง ทำไมจู่ ๆ ถึงใจดีขนาดนี้ล่ะ? หรือว่าเปิดจุดชีพจรแล้ว” แม่ฉู่มองฉู่เฟิงอย่างประหลาดใจ แววตาเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ
“อืม ผมเป็นคนดี ก็เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว” ฉู่เฟิงเผยรอยยิ้มอ่อนโยนเป็นมิตร จากนั้นหลังใส่ยาเรียบร้อยก็หันตัวเดินลงไปชั้นล่าง
เมื่อมาถึงชั้นสาม
เพื่อไม่ให้แหวกหญ้าให้งูตื่น โทรศัพท์มือถือของฉู่เฟิงจะส่งข้อความถึงหลี่ขุยโดยอัตโนมัติหลังผ่านไป 10 นาที