เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 357 รู้สึกผิดงั้นเหรอ ตรงกันข้าม ข้ารู้สึกเพลิดเพลินมากต่างหาก…
ภายในพระราชวังเทพของจักรพรรดิเทพอสูร ที่แห่งนี้ตั้งอยู่ในแดนบรรพบุรุษเผ่าเทพอสูร ไอพลังเซียนรอบด้านเข้มข้นยิ่งยวด ถึงขั้นมีสมบัติฟ้าดินกับหญ้าวิญญาณและของเหลววิญญาณนับไม่ถ้วน
เพียงแต่เนื้อหนังของจักรพรรดิเทพอสูรแหลกเหลววิบัติไม่สมบูรณ์ สภาพในที่แห่งนี้จึงดูน่าเวทนายิ่งนัก
กู้เยวียนเอ่ยขึ้นเรียบๆ “พวกเจ้ากลับรอดชีวิตมาได้ ดูท่าคงเป็นเทพเจ้าลงมือช่วยสินะ”
จักรพรรดิเทพอสูรพยักหน้าพลางยิ้มรับอย่างไม่อาจโต้แย้ง
เพราะสถานการณ์ในตอนนั้น ต่อให้พวกเทพต่างมิติไม่สังหารพวกมหาเทวะวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ แดนหิมะเยือกแข็งแห่งนั้นก็ต้องกลืนกินพวกเขาในสักวันอยู่ดี
เกล็ดหิมะแต่ละสายที่นั่นล้วนหลอมรวมขึ้นจากเอกภพใหญ่อันไร้ขอบเขตแห่งหนึ่ง แรงกดดันที่เผชิญจึงมหาศาลยิ่ง จักรพรรดิเทพอสูรและมหาเทวะเซียวเหยาในตอนนั้นต่างร่อแร่อยู่ที่เส้นแบ่งความตาย ไม่มีทางหนีรอดออกมาได้เองเด็ดขาด
เป็นไปตามคาด กู้เยวียนย่อมเดาได้อยู่แล้ว มีเพียงความเป็นไปได้เดียว นั่นคือราชาจักรพรรดิโบราณแห่งแดนเบื้องบนลงมือช่วยชีวิตพวกเขาไว้