กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 327 สิ่งของนิรันดร์ บรรพชนตระกูลชิ่ง
ยามนี้ กู้เยวียนค่อย ๆ เดินเข้ามาในลานเรือน ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติต่างเปี่ยมไปด้วยความสงบนิ่งผ่อนคลาย
“ฮะ ๆ ผู้เฒ่าอย่างข้าคงต้องเรียกท่านว่าผู้อาวุโสสินะ เพราะตาแก่อย่างข้าตอนนี้เพิ่งจะแปดสิบเอง”
ผู้เฒ่าฉู่มีสีหน้าเคร่งขรึม พอเห็นกู้เยวียนเดินเข้ามาก็รีบลุกขึ้นต้อนรับติด ๆ กัน
พลังประหลาดที่กู้เยวียนแผ่ออกมาเมื่อครู่ต้องเป็นผู้บำเพ็ญที่แข็งแกร่งจากภายนอกแน่นอน ฉู่สยงผ่านโลกมามาก ย่อมดูออกในทันที
กู้เยวียนยิ้มบาง ๆ ไม่ได้ปฏิเสธ
เพราะอายุเต๋าของตนในตอนนี้คงราวหกพันกว่าปีแล้ว นับตั้งแต่เกิดใหม่คราวนี้ก็ผ่านไปหกพันปีเต็ม เขาเดินมาถึงขั้นมหาเทวะผู้สูงสุด ทว่าพลาดพลั้งไปก้าวเดียวจนกาลเวลาเข้าครอบงำ หากหาสิ่งศักดิ์สิทธิ์หรือวิธีใหม่ไม่ได้ ตนก็คงต้องดับสูญในอีกสามร้อยปี...
“หึ ๆ มีวิธีหรือไม่ ข้าตรวจดูเดี๋ยวเดียวก็รู้”
น้ำเสียงของกู้เยวียนมีแววประหลาดขึ้นเล็กน้อย นัยน์ตาลึกล้ำจับจ้องชายชราตรงหน้าเขม็ง