เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 323 แดนสวรรค์อันเศร้าหมอง ไยต้องมีลมเย็น
“ใครน่ะ?!”
ภายในวังเทพอธิบดีสวรรค์ รอบด้านเต็มไปด้วยดวงดาราระยิบระยับอันแปลกตา ร่างที่ดูคล่องแคล่วและมีน้ำเสียงไพเราะนั้นอดไม่ได้ที่จะระวังตัวขึ้นมา
“หึๆ แม่หนูน้อย เจ้าคือ...”
กู้เยวียนที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดเอ่ยขึ้นมาอย่างสบายๆ
เวลานี้ ณ ใจกลางวังเทพ มีสตรีในชุดกระโปรงยาวสีฟ้าคนหนึ่งยืนอยู่ นางมีใบหน้างดงามหยาดเยิ้ม ราวกับเซียนหญิงฝูเหยาผู้อยู่เหนือชั้นฟ้าทั้งเก้า ผิวพรรณขาวผ่อง รูปร่างสูงโปร่งสะโอดสะอง หน้าตางดงามประณีตถึงขีดสุด แต่ดวงตาคู่นั้นกลับลึกล้ำยิ่งนัก
หญิงสาวในชุดสีฟ้าเอ่ยปากขึ้นมาทันที “หึ เจ้าเป็นใครกัน? ไฉนจึงมาโผล่ที่วังเทพของท่านพ่อข้าได้!”
ตอนนั้นเอง กู้เยวียนพลันชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ก้าวออกจากความมืดพร้อมรอยยิ้มบางๆ
ในยามนี้ เส้นผมสีขาวและใบหน้าหล่อเหลาอันคุ้นตาปรากฏขึ้นใต้แสงสว่างของวังเทพ ทำให้หญิงสาวชุดฟ้าตกตะลึงไปทันที
หน้าตานี้ นางเคยเห็นในภาพวาดมานับครั้งไม่ถ้วน