ตอนที่ 309 ดาราธารแห่งสัจธรรม

ตอนที่ 309 ดาราธารแห่งสัจธรรม

หลังจากทะลวงผ่านวังวนโลกนับไม่ถ้วน ในที่สุดทั้งสองก็ก้าวเข้ามาสู่มิติภายในแห่งนี้

กู้เยวียนกวาดตามองรอบตัว ทว่าจู่ ๆ กลับรู้สึกถึงความผิดปกติระลอกแล้วระลอกเล่า

เวลานี้ เซียวเหยาเทียนจุนกับกู้เยวียนลอยเคียงข้างกันอยู่ท่ามกลางฟ้าดินแห่งนี้ แต่ภาพรอบด้านกลับไม่ใช่สถานที่วิปริตพิลึกพิลั่นเลยสักนิด

ท้องฟ้าเปรียบเสมือนอัญมณีสีครามเม็ดมหึมา แขวนไว้ด้วยแสงตะวันอันอบอุ่นที่เทลงมาดั่งสายน้ำตกสีทอง แสงสว่างนี้โปรยปรายลงสู่ผืนดินราวกับผ้าแพรบางเบา คล้ายกับห่มคลุมประกายแสงอันอ่อนโยนไว้ให้แก่โลกทั้งใบ

เมื่อทอดสายตามองไปรอบ ๆ ก็เห็นแต่ขุนเขาเขียวขจีทอดยาวสลับซับซ้อน ราวกับมังกรยักษ์เลื้อยคดเคี้ยว ตระหง่านอยู่บนผืนพิภพอย่างยิ่งใหญ่อลังการ

ภูเขาเขียวเหล่านี้บ้างก็สูงเสียดฟ้าแทงทะลุหมู่เมฆ บ้างก็ทอดยาวไม่ขาดสายจนมองไม่เห็นปลายทาง พืชพรรณบนเขาขึ้นหนาทึบเขียวชอุ่ม มองดูแล้วทำให้รู้สึกปลอดโปร่งสบายใจ

พอมองขึ้นไปที่สูง ขุนเขาสูงหมื่นจั้งเหล่านั้นยิ่งชวนให้ตื่นตาตื่นใจ พวกมันเหมือนยักษ์ที่ค้ำฟ้าเหยียบดิน ก้มมองทุกสรรพสิ่งใต้ฝ่าเท้าอย่างน่าเกรงขาม