กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 291 มหาจักรพรรดิผู้สูญสิ้นโลหิตกับดรุณีน้อยผู้ดิ่งผาเจียนตาย [บทชางหลาน]
ยามนี้ ภายในโลกใบหนึ่งของแดนโลกีย์ ร่างอันซอมซ่อร่างหนึ่งพลันค่อยๆ บินออกมาจากห้วงมิติโกลาหล
นั่นคือกู้เยวียนที่บาดเจ็บสาหัสไปทั้งตัว ใบหน้าซีดเผือดขาวซีด ราวกับว่าทั่วทั้งร่างไร้ซึ่งโลหิตหล่อเลี้ยงแล้ว!
“ขอแค่รอดชีวิตมาได้ก็พอ”
กู้เยวียนถอนหายใจยาวอย่างเหนื่อยล้า ใบหน้าซีดขาวพลันกระอักเลือดคำโตออกมา เขาบาดเจ็บสาหัสอย่างต่อเนื่อง
และสาเหตุที่เขารอดชีวิตมาได้นั้น แท้จริงแล้ว...
เป็นเพราะร่างที่ถูกหยวนสื่อเทียนจุนตามรอยและไล่ล่าเมื่อครู่นี้ ไม่ใช่ร่างจริงของกู้เยวียนเลยสักนิด!
ในเมื่อกู้เยวียนใช้ร่างอดีต ปัจจุบัน และอนาคตออกไปแล้ว ย่อมรู้อยู่แก่ใจว่าขอเพียงตนปรากฏตัวขึ้นก็จะถูกผู้เป็นใหญ่แห่งมหานทีแห่งห้วงมิติและกาลเวลาตามล่า ตัวเขาไม่ได้โง่เขลา ย่อมต้องมีการวางแผนอื่นไว้รองรับ
ในชั่วพริบตาที่กำจัดพญาชื่อยวนลงได้ กู้เยวียนก็ได้ซ่อนร่างจริงของตนไว้ในห้วงโกลาหลแห่งหนึ่งตั้งแต่เนิ่นๆ และในขณะเดียวกันก็ถ่ายเทปราณโลหิตส่วนใหญ่ทั่วร่างเข้าไปในร่างจำแลงหนึ่งร่างอย่างไร้ความลังเล
เนื่องจากวิชาแห่งกรรมที่หยวนสื่อเทียนจุนใช้ตามรอยนั้นอาศัยปราณโลหิตเป็นหลัก เมื่อกู้เยวียนย้ายปราณโลหิตส่วนใหญ่ไปไว้ในร่างจำแลง ร่างจริงย่อมถูกมองข้ามไป