กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 276 โองการราชันยอดเมฆ สามราชันเผ่ามารเหยียบเวหาพัดเมฆคลั่ง! [บทมารร้ายบุกแดน]
ณ ค่ายทหารสวรรค์แห่งทะเลพิภพในห้วงเอกภพ
ตรงหน้าทุกคน ณ สุดขอบพรมแดนนอกภพ อยู่ๆ ก็มีไอมืดอันน่าสะพรึงกลัวและชั่วร้ายสุดขีดหลายสายพวยพุ่งออกมาโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า! ไอเหล่านี้เหมือนพุ่งทะลักมาจากส่วนลึกของนรกเก้าชั้น พกพาความชั่วร้ายและความเยือกเย็นอันไร้ที่สิ้นสุดมาด้วย รุนแรงเสียจนเกินจินตนาการไปไกล
กลิ่นอายนั้นส่งเสียงหวีดหวิวราวกับภูตผีโหยหวน ทั้งแหลมบาดหูและบาดลึกถึงขั้วหัวใจ ราวกับจะฉีกกระชากวิญญาณของผู้คนออกเป็นชิ้นๆ
คลอไปกับเสียงโหยหวนอันน่าเวทนานี้ ยังมีเสียงสะอื้นของพวกมารร้ายแว่วมาเป็นระลอก เสียงร้องไห้นั้นปวดร้าวเจียนขาดใจ ใครได้ยินเข้าก็อดรู้สึกหนาวสะท้านจนตัวสั่นไม่ได้
และ ณ จุดกำเนิดของไอทมิฬนี้ ซึ่งก็คือปลายขอบความมืดอันไร้สิ้นสุด ฟ้าดินทั้งผืนดูเหมือนจะตกลงสู่มหันตภัยวันสิ้นโลกไปแล้ว
ท้องฟ้าตรงนั้นเริ่มสั่นคลอนโอนเอน ราวกับถูกมือยักษ์ที่มองไม่เห็นขยำอย่างแรง พร้อมจะพังทลายลงมาได้ทุกเมื่อ ผืนดินก็สั่นสะเทือนอย่างหนัก เกิดรอยแยกขนาดใหญ่แตกแขนงออกไปราวกับสัตว์ร้ายอ้าปากกว้าง กลืนกินทุกสิ่งรอบข้างลงไปอย่างเลือดเย็น