กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 260 หวนสู่อวี้เทียนกวน ภัยพิบัติแห่งสวรรค์ [บทจักรพรรดิสวรรค์]
ท่ามกลางแสงสว่างและความมืดที่ตัดกัน กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์อันแปลกประหลาดได้ปรากฏขึ้น สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเก้าแดนเบื้องบน
เสียงอันเปี่ยมปัญญาและเก่าแก่นั้นดังมาจากแกนกลางของดินแดนแห่งนี้ นั่นคือต้นโพธิ์โบราณ
“สามร้อยปีหรือ”
กู้เยวียนผมขาวสวมชุดคลุมขาว สีหน้าเรียบเฉยเย็นชา ในที่สุดก็ค่อยๆ เอ่ยปาก
“ที่แท้หนึ่งหมื่นปีในโลกคู่ขนานแห่งนั้น ก็เป็นเวลาแค่สามร้อยปีของที่นี่เองสินะ”
ผู้สูงสุดในร่างเด็กหนุ่มผมขาวพึมพำออกมาเบาๆ
เช่นนั้นแล้ว ตอนนี้อายุแห่งการบำเพ็ญเต๋าของเขาก็ก้าวเข้าสู่หนึ่งพันหนึ่งร้อยปีแล้ว
แต่ผลเก็บเกี่ยวในครั้งนี้ถือว่ามหาศาลนัก ถึงขั้นทะลวงสู่ขั้นผู้สูงสุดก้าวที่สามได้สำเร็จ นับว่าได้ประโยชน์อย่างยิ่ง
“สหายร่วมเต๋าช่างเป็นผู้มีวาสนากับโลกแห่งนี้โดยแท้”