เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 246 กายอดีตปัจจุบันอนาคต สัมผัสวิถีฟ้าดินยากแท้หยั่งถึงขั้นผู้สูงสุด
บนโขดหินแห่งหนึ่งกลางทะเลไร้ที่สิ้นสุด บุตรพุทธะชุดเขียวลืมตาขึ้นในที่สุด พลางคลี่ยิ้มออกมา “ดูท่าคงถึงวาสนาแล้วสินะ”
บุตรพุทธะชุดเขียวผู้นั้นก้าวขึ้นมาบนเรือลำน้อยภายใต้สายตาและการนำทางของกู้เยวียน
หลังจากเขาผละออกจากโขดหินด้านล่าง แผ่นดินชั่วคราวตรงนั้นก็พลันอันตรธานหายไปจนกลายเป็นความว่างเปล่า
มหาสมุทรไร้ที่สิ้นสุดแห่งนี้ลึกลับเป็นอย่างยิ่ง ผืนน้ำสีครามกลืนไปกับหมู่เมฆ หากเพ่งมองดูให้ดี น้ำทะเลแต่ละหยดราวกับบรรจุโลกใบใหญ่เอาไว้หนึ่งใบ มหาพิภพนับไม่ถ้วนร่วมกันก่อร่างเป็นท้องทะเลกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต
ทะเลอันไร้ที่สิ้นสุดนี้ บางทีอาจเรียกได้ว่าเป็นเอกภพอันไพศาลเลยทีเดียว
ทว่าผู้บำเพ็ญเพียรกลับไม่อาจเหยียบย่างลงในทะเลแห่งนี้ได้ ดูจากตอนนี้ แม้แต่ยอดฝีมือที่เพิ่งก้าวเข้าสู่ขอบเขตผู้สูงสุด ก็คงไม่อาจบินเหินได้อย่างปลอดภัยภายใต้แรงกดทับของมรรคาแห่งสวรรค์ในที่แห่งนี้
“ขอถามนามของสหายเต๋าได้หรือไม่”
บุตรพุทธะชุดเขียวยิ้มบาง ใบหน้าเกลี้ยงเกลาขาวผ่องแฝงความอ่อนโยน เขานั่งขัดสมาธิอยู่บนเรือลำน้อยด้วยท่าทีสงบผ่อนคลาย