กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 227 กระบี่จักรพรรดิมารเยือนแดนดิน
ท่ามกลางคนของทั้งสองฝ่าย จู่ๆ บรรยากาศก็เงียบกริบลง
ทางฝั่งของพวกมารร้ายทั้งเจ็ดคน
“เหอะ ข้าลงมือเองคนเดียวก็พอ”
จักรพรรดิมารพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา ไม่มีลังเลเลยสักนิด
นี่คือความมั่นใจอันเปี่ยมล้นของขั้นกึ่งผู้สูงสุดชั้นฟ้าที่แปด เขามั่นใจในตัวเองมาก ระดับนี้ถ้าอยู่ในเอกภพก็ถือเป็นยอดฝีมือชั้นแนวหน้า เกรงว่าใต้ระดับผู้สูงสุดคงไร้เทียมทานทั่วหล้า หากเขาจะลงมือ ก็เพียงพอจะขยี้ศัตรูทุกคนในใต้หล้าให้แหลกคามือได้แล้ว
พวกมารร้ายคนอื่นพากันพยักหน้า เผ่าพันธุ์มารร้ายนับถือผู้แข็งแกร่งเป็นใหญ่เสมอมา จักรพรรดิมารมีพลังร้ายกาจที่สุด พวกเขาย่อมยอมทำตามการตัดสินใจของเขาทุกอย่าง
ร่างมหึมาของราชันมารยักษ์ลอยเด่นอยู่เหนือทุกคน มุมปากหยักยิ้มหยอกล้อ “ไอ้หนู น่าสนใจดีนี่ เจ้าลงมือเองแบบนี้ ศึกนี้คงจะจบลงเร็วๆ นี้แล้วสินะ!”
“ท่านราชันมารยักษ์โปรดวางใจ ผู้น้อยจะช่วยท่านออกมาได้ในไม่ช้า”
จักรพรรดิมารสวมชุดคลุมยาวสีม่วง ท่าทางสง่างาม ผมสีม่วงยาวปรกบ่า ดูราวกับเซียนและเทพเจ้า รอบกายยังมีไอปีศาจรูปมังกรลอยวนเวียนเป็นระลอก