เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 168 ผู้สูงสุดหลอมสวรรค์ จอมมารที่ถูกความตายบีบคั้น
แววตาของเด็กหนุ่มผมขาวดูเรียบเฉย ทว่ามุมปากกลับเริ่มยกขึ้นเล็กน้อย คล้ายจะนึกสนุกขึ้นมาบ้างแล้ว
“ตำหนักหลอมสวรรค์ ช่างเป็นสถานที่ที่โอหังเสียจริง หลอมสวรรค์ชิงพิภพ ใจคอไม่เบาเลยนี่...”
แววตาของกู้เยวียนเป็นประกายวาบขึ้นมา คล้ายกำลังทอดถอนใจ
“ดูจากขนาดของซากโบราณสถานแห่งนี้ ไม่แน่อาจจะเป็นของผู้สูงสุดท่านไหนทิ้งเอาไว้จริงๆ คงประมาทไม่ได้แล้ว”
ยามนี้ เด็กหนุ่มในชุดคลุมขาวมีแววตาเป็นประกาย แต่ทว่าน้ำเสียงกลับเต็มไปด้วยความระแวดระวัง
กู้เยวียนเป็นคนรอบคอบมาแต่ไหนแต่ไร ย่อมไม่มีทางปล่อยให้คนอื่นลอบกัดได้ง่ายๆ เพราะพวกที่ถือดีเหล่านั้น ต่อให้มีพรสวรรค์ล้ำเลิศเพียงใด สุดท้ายก็เป็นได้แค่ซากกระดูกในโลกีย์เท่านั้น
ตอนนี้ เด็กหนุ่มจึงยิ้มออกมาเล็กน้อย แล้วมุ่งหน้าเข้าไปข้างใน
ภายในถ้ำมืดสนิท ที่นี่คือซากโบราณสถานขนาดมหึมา ผนังหินด้านในดูคล้ายกับพระราชวังอันโอ่อ่า หรือไม่ก็เป็นถ้ำสวรรค์ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ช่างไม่ธรรมดาเลยจริงๆ