กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 162 ทายาทตำหนักเต๋า โลกเหยมหลัว
ยามนี้ภายในตำหนักเต๋ากลายเป็นดั่งห้วงดารารายพร่างพราว รอบกายเต็มไปด้วยดวงดาวไม่รู้จบ
ทั้งสองยืนประจันหน้ากัน
กู้เยวียนมองไปยังชายชราผู้แข็งแกร่งที่เก็บงำพลังไว้ตรงหน้า ในที่สุดชายชราผมขาวโพลนก็คืนร่างจากร่างจำลองธรรมอันทรงพลัง เหลือไว้เพียงเงาร่างอันชราภาพ
“เจ้าหนุ่ม วิชาตามารในร่างเจ้าไม่เลวเลย แต่วิชาที่บันทึกไว้ในนั้นจับฉ่ายเกินไป หากพลาดพลั้งไปนิด แล้ววันหน้าฝึกฝนวิชาใดวิชาหนึ่งไปไม่ถึงจุดสูงสุด เกรงว่าจะทะลวงสู่ขั้นที่สูงกว่านี้ไม่ได้”
ผู้สูงสุดชรายิ้มบางๆ
“ผู้อาวุโสกล่าวได้ถูกต้องอย่างยิ่ง”
ยามนี้กู้เยวียนมีสีหน้าจริงใจ ไม่ได้โต้แย้งแม้แต่น้อย ซ้ำยังยอมรับคำพูดของชายชราผู้ทรงพลังตรงหน้าจากใจจริง
เพราะเมื่อถึงขั้นผู้สูงสุด จำเป็นต้องค้นหาเต๋าของตนเองให้พบ ทว่ายามนี้กู้เยวียนกลับรอบรู้รอบด้านมากเกินไปหน่อย
วางค่ายกล ตามหาสมบัติ ฝึกวิชาอาคม ขัดเกลาร่างกาย แม้แต่วิถีกระบี่และวิถีภูตผีเขาก็มีส่วนที่เชี่ยวชาญ