เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 152 แดนมายาโลกมนุษย์ชั้นที่ยี่สิบหก ช่วยเหลือพระสนมชิง
แกร๊ก!
ประตูไม้เก่าแก่ผุพังเปิดออก กลิ่นเน่าเปื่อยโชยเข้าปะทะหน้าทันที เหม็นร้ายกาจอย่างยิ่ง คล้ายกลิ่นซากศพก็ไม่ปาน ไม่มีชีวิตชีวาหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย
“นี่มันอะไรกันแน่?”
ร่างระหงของกู่เยว่เฟยเอ๋อร์ก้าวเข้ามาในลานเรือน กลิ่นอายเน่าเปื่อยผุพังพัดเข้าใส่หน้าเช่นกัน
ตรงหน้าทั้งสองคน ปรากฏเป็นภาพเงาหนังมนุษย์ที่เกิดจากวังวนอย่างน่าประหลาด
บนหนังมนุษย์ มีหยดเลือดแห่งความอัปยศร่วงรินลงมาทีละหยด หมุนเวียนฉายภาพแดนมนุษย์อันลึกลับไม่ขาดสาย วังวนความทรงจำถาโถมเข้าสู่ก้นบึ้งหัวใจ ดูพิลึกพิลั่นและชวนอึดอัดยิ่งนัก
“ผู้หญิงคนหนึ่ง แล้วยังมี...”
สาวน้อยชุดเขียวยังพูดไม่ทันจบ แต่บนหนังมนุษย์ผืนนั้นพลันเปล่งแสงสว่างเจิดจ้าไร้ขอบเขต ดูดกลืนพวกกู้เยวียนทั้งสองคนเข้าไปข้างในทันที
แรงดูดมหาศาลรุนแรงเกินไป กลืนกินคนทั้งสองเข้าไปอย่างรวดเร็ว กาลเวลาและมิติลึกลับปะทะกันระลอกแล้วระลอกเล่า ดึงพวกเขาทั้งคู่เข้าไปข้างในจนได้