เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 122 เลือดของเหล่าอัจฉริยะนับหมื่น
จันทร์โลหิตลอยเด่นอยู่บนฟ้า ลมเยือกเย็นกับแสงสีแดงสดพัดวนเวียนไปมาระหว่างฟ้าดินอย่างประหลาด บรรยากาศรอบด้านเงียบสงัดไร้สุ้มเสียง ไม่มีแม้แต่กลิ่นอายชีวิตสักเสี้ยวเดียว
บนลานหินสีเขียวตรงพื้นเหมือนยังมีเลือดสดๆ ไหลนองอยู่ไม่น้อย ดูแล้วชวนขนลุกพิลึก
“เจ้า... เจ้าเป็นใครกันแน่!?”
เทพธิดาสุ่ยอวิ๋นกับพวกยอดฝีมือรุ่นเยาว์ต่างพากันหน้าถอดสี ไม่นึกเลยว่าที่นี่จะมีสัตว์ประหลาดรวมตัวกันมากขนาดนี้ แถมพลังของพวกมันยังร้ายกาจอย่างยิ่ง ชนิดที่อาจจะไม่ด้อยไปกว่าเซียนในขุมกำลังโบราณพวกนั้นเลยด้วยซ้ำ
เพียงแต่พวกนี้ล้วนเป็นภูตผีปีศาจ บนร่างจึงไม่มีกลิ่นอายแห่งชีวิตแผ่ออกมาเลย
ทว่าใจกลางฝูงภูตผีพวกนี้ กลับมีผู้บำเพ็ญชุดคลุมสีน้ำเงินดูเย็นชาคนหนึ่งยืนอยู่ เขาเป็นเด็กหนุ่มคนหนึ่ง แต่แรงกดดันรอบตัวกลับรุนแรงเหลือเกิน
“บ้าจริง ที่นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?”