กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 119 เจ้าเมืองเวียนว่ายตายเกิดคนใหม่ ทะลวงสู่... ขั้นรวมกาย ความรอบคอบของหานลี่
ผ่านไปครู่ใหญ่ เงาร่างเลือนรางบนฟากฟ้าถึงได้สติกลับมาจากสีหน้าตะลึงงัน
“เป็น... เจ้าที่ชนะ...”
ครานี้บนสีหน้าของเจ้าแห่งการเวียนว่ายตายเกิดแฝงความหวาดระแวงไว้ไม่น้อย ยามนี้เขาเป็นเพียงเงาร่างเลือนรางที่หลงเหลือไว้เมื่อหนึ่งล้านปีก่อน จึงไม่อาจลงมือสังหารผู้ใดได้ เป้าหมายตามบุพเพของเงาร่างนี้มีเพียงเพื่อหาผู้สืบทอดเมืองโบราณและพลังแห่งการเวียนว่ายตายเกิดเท่านั้น
เบื้องล่าง ชุดคลุมสีน้ำเงินผืนเดิมรวมถึงใบหน้าขาวผ่องของกู้เยวียนเปรอะเปื้อนไปด้วยโลหิต ทว่าสีหน้าเขากลับไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย ยังคงเย็นชาดุจเดิม ราวกับเรื่องการเข่นฆ่าผู้คนไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
อย่างไรเสีย เขาก็เป็นจอมมารแต่ดั้งเดิมอยู่แล้ว ยอดคนผู้ยิ่งใหญ่แห่งวิถีมาร ฆ่าคนชิงสมบัติ เข่นฆ่าผลาญชีวิต มีสิ่งใดที่ทำไม่ได้กัน?!
ระหว่างฟ้าดิน ในใจของจอมมารผู้นี้ไม่มีความยำเกรงต่อสรรพชีวิตแม้เพียงนิด มีเพียงความคลั่งไคล้ถวิลหาต่อการมีชีวิตอันเป็นนิรันดร์และความแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น