กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 117 กฎของจ้าวแห่งวัฏสงสาร รอดชีวิตได้เพียงคนเดียวงั้นรึ?!
ภายในลานเรือนแห่งนี้ ไอโลหิตบางส่วนยังคงวนเวียนอยู่ทั่วท้องฟ้ารอบด้าน ดูพิลึกพิลั่นอย่างยิ่ง
“หึๆ สหายกู้ ถึงตอนนี้ข้าก็ไม่คิดจะปิดบังเจ้าแล้ว ไม่ใช่แค่เจ้าหรอกนะที่ได้เปรียบอยู่ที่นี่ พวกเราสองคนก็ได้รับเบาะแสบางอย่างจากข้างในมาเหมือนกัน”
หานลี่พยักหน้าน้อยๆ เพราะตอนที่เขากับไป๋ชิงหานออกไปปักธงค่ายกลก่อนหน้านี้ มีเสียงลึกลับแว่วมาบอกข้อมูลแก่พวกเขาสองคน
“อ้อ เจ้าหมายถึง...”
กู้เยวียนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ไร้ซึ่งความกังวล ยิ้มออกมาเรียบๆ แล้วเอ่ยตอบ “ข้อมูลที่พวกเจ้าได้มา คงเป็นวิธีสืบทอดมรดกของซากโบราณสถานแห่งนี้สินะ...”
ทันใดนั้น เมื่อเสียงเย็นยะเยือกนี้ดังก้องไปทั่ว หานลี่กับไป๋ชิงหานก็ตัวสั่นสะท้านขึ้นมาทันที แววตาที่เดิมทีสงบนิ่งและมั่นใจก็พลันหม่นแสงลง
“จะ...เจ้ารู้ได้ยังไง?”
ไป๋ชิงหานขมวดคิ้วแน่น เอ่ยถามเสียงเบาอย่างไม่อยากจะเชื่อ