กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 33 ตระกูลกู้แห่งจงโจว เด็ดขาดไร้ปรานี
“สารเลว ยอดฝีมือจากไหนกัน หดหัวอยู่ในกระดอง ไม่กล้าโผล่หน้ามาสู้!”
ผู้เฒ่าไท่ชิงสีหน้าดูไม่ได้ เขาเลี้ยงดูนายน้อยไท่ชิงมาตั้งแต่เล็ก รักเหมือนลูกในไส้ จะปล่อยให้ตายไปแบบไม่รู้เรื่องรู้ราวได้ยังไง
ตอนนั้นเอง แสงกระบี่สายหนึ่งพลันพุ่งออกมา ตามด้วยร่างสูงเพรียวในชุดดำปรากฏขึ้นยืนตรงนั้น
“น้องชาย……”
กู้เฉียวฉู่มุมปากกระตุก ไม่เข้าใจนิดหน่อยว่าทำไมกู้เยวียนถึงยอมลงมือ……
ครานี้ เด็กหนุ่มชุดดำหน้าตาหล่อเหลาหมดจดแฝงความเย็นชา รูปร่างสูงโปร่ง ผมดำขลับสยายเต็มบ่า นัยน์ตาดั่งดวงดาว ผิวเนียนดั่งหยกชั้นดี สง่างามหาตัวจับยาก
พริบตานั้น ผู้บำเพ็ญหญิงแถวนั้นต่างพากันมองจนตาค้าง
“ที่แท้ก็ไอ้รุ่นหลานอย่างเจ้านี่เองที่แอบลอบกัด?”
ผู้เฒ่าไท่ชิงสีหน้าบูดบึ้ง ไม่สนความเจ็บปวดจากแขนที่ขาด คิดจะฟันกู้เยวียนให้ตกตายคามือ